Güzellemelere ilişkin

Biz yokken gelen
birikmiş gazetelere
bakıyordum:
Boston Globe
Gezi bölümünde
kapağı
İstanbul’a ayırmış
[JULY 31, 2005]
Sayfa çok güzel duruyor
Tasarım olarak da süper...

New York’ta oturduğu belirtilen kadın yazar
Barbara Lazear Ascher
-Ayrıca bir illustratör var, o da kendi sayfasını yapmış-
Bir yerde diyor ki
Turkey was never a colony of the West...
Pek hoşuma gitti
Bence Türkiye’yi tanıtım kampanyasında
Şu konjonktürde
Bundan vurucu bir ibare az çıkar.
-Zaten yazar da bunu, Türkiye’nin az bilinirliğini açıklamak için vurgulamış-

Lakin aklıma hemen sömürge aydınları geldi:
Kadının dürüstçe sözünü hemen alır götürür
Ve bir punduna getirip
Türkiye’nin Batılı olmadığının söylendiğine, dayarlar, dedim içimden.

Önyargısızlık bir yana
Sevgiyle kaleme alınmış ve 3 sayfaya yayılarak değerlendirilmiş yazıyı okurken
Bir arada anılması çok da gerekmeyen
İki isim geldi aklıma:

Amerika’dan vazgeçmiş görünen dünya sermayesinin
yeni merkez olarak
İstanbul’u seçtiğini
[Ayrıca bakınız 8 Ağustos 2005 Radikal’de soruları yanıtlayan Mahir Kaynak]
söyleyen
Prof. Anıl Çeçen’le
Topkapı Müzesi’ne müdür olan
Prof. İlber Ortaylı.

Ana yazının altına
If you go...
diye bir kutu koymuşlar.
Orada
Istanbul: Memories and the City
başlığıyla
Orhan Pamuk da var.

Anıl Çeçen doğruysa
Orhan Pamuk da büyük planın bir parçası olmalı...
Türklere popülarite kapılarını sımsıkı kapalı tutan dünya
Pamuk’a ardına kadar açıverdi
[Pamuk’un yeteneğiyle bunu hak ettiğini ileri sürenlere - tabiatım gereği - itiraz etmek istiyorum ve fakat onunla boy ölçüşecek bir isim de bulamıyorum; mesela, Pamuk’a karşı kimin hakkı yendi / yeniyor olabilir, diyorum, bir isim bile söyleyemiyorum]
Aleyhtarlarının
tarih için açtıkları
derin kuyuya karşılık
Orhan Pamuk
Belki de
Türkiye’ye
en faydalı bir insan
olarak
yaldızlı haleler içinde
anılacak.
Kimbilir...